મુશાયરો – Sharing some gazals and kavita

આ સફરની વચાળે : મનોજ ખંડેરિયા
ભીડ ભરેલો ભરચક છું હું,
કોલાહલની છાલક છું હું,
ઘડિયાળોની ટકટક છું હું,

આ નગરની વચાળે.
એકાંતે અટવાતો ચાલું,
મારાથી અકડાતો ચાલું,
હું જ મને અથડાતો ચાલું,

આ સફરની વચાળે

Distance : વિપિન પરીખ
એક સાંજે
ટ્રેનના ચાલ્યા ગયા પછી
રેલ્વેના પાટા અરસપરસ પૂછતાં હતાં:
“બે માણસને એકબીજાથી દૂર જવા માટે
કેટલું Distance જોઇએ ?“
– વિપિન પરીખ

ટેલિફોન ઉપર ફૂલો મોકલી શકાતાં નથી
અને શબ્દોમાં સુગંધ બીડી શકાતી નથી.
ત્રણ-ચાર મિનિટની વાતોની દોડાદોડમાં
હ્રદય આસાનીથી પ્રગટી શકતું નથી.
કોઈના અવાજની સાથે ચહેરો જોઈ શકાતો હોય તો પણ
પોતે જોયેલાં સુંદર સ્વપ્નાંઓને
પ્રિયજનની પાંપણની અંદર મૂકી શકાતાં નથી.
મૂકી શકાતાં હોત
તો
તમે પણ મારી જેમ રાતભર સૂઈ ન શકત
અને હુંઆ સવારે તમને ફોન ન કરત !
– વિપિન પરીખ

Ending with love from Ramesh Parekh

મારી આંખમાં તું વહેલી સવાર સમું પડતી,
ને ઘેરાતી રાત મને યાદ છે, ઘેરાતી રાત તને યાદ છે ?
સોનેરી પોયણીઓ ઉઘડતી હોઠમાં ને
થાતું પરભાત મને યાદ છે, થાતું પરભાત, તને યાદ છે ?  

ખરબચડું લોહી થતું રૂંવાટીદાર, એવું ચોમાસું ચાર ચાર નેણનું;
ધોધમાર પીંછાનો પડતો વરસાદ, ગામ આખું તણાઈ જતું વેણનું.
છાતીની ઘુમરીમાં ઘૂમી ઘૂમીને ક્યાંક,
ખોવાતી જાત મને યાદ છે, ખોવાતી જાત તને યાદ છે?

સૂરજ વિનાના અને છાંયડા વિનાના ધોમ તડકા સૂસવાટે હવે રાતના;
લોચનની ભાષામાં ઘટના કહેવાય અને જીવતરની ભાષામાં યાતના.
આવેલું શમણું પણ અવસર થઈ જાય એવા,દિવસોની વાત મને યાદ છે,
દિવસોની વાત તને યાદ છે?

મારી આંખમાં તું વહેલી સવાર સમું પડતી ને
ઘેરાતી રાત મને યાદ છે, ઘેરાતી રાત તને યાદ છે ?-  
રમેશ પારેખ

શું શા પૈસા ચાર?

મારી આ પોસ્ટ વાંચતા પહેલા એક જાહેરાત…  કદાચ તમને આ પોસ્ટ ભેદભાવ વાળી લાગી શકે છે [એની માટે એડવાન્સ માં ક્ષમાયાચના]

મારું વાંચવાનું શરુ થયું લગભગ ૭ માં ધોરણ થી. ભાવનગર થીઓસોફીકલ લોજ, ગૂગલ બુક્સ અને ક્રોસ વર્ડ ની મદદ થી ઘણું વાંચવાનો લાભ પ્રાપ્ત થયો છે. મનોજ ખંડેરિયા થી લઇ ને જોન કીટ્સ કે હરકિસન મેહતા થી લઇ ને ગબ્રીઅલ ગાર્સિયા માર્કેઝ અને ધ્રુવ ભટ્ટ થી લઇ ને પાઉલો કોએલ્હો ને વાચ્યા ના દાવા છાતી ઠોકી ને કરી શકાય એવી હાલત નથી પણ હા…. એટલું જરૂર કહી શકું છું અને એ પણ છાતી ઠોકી ને કે આ બધા ની ઉંચાઈ થી હું વાકેફ છું અને જેવો અને જેટલો અનુભવ છે એ તો એટલું જ કહે છે કે કમ સે કમ જેટલા ગુજરાતી સાહિત્યકારો ને અહિયાં મુક્યા છે એ એમના પશ્ચિમી સાથીદારો થી જરાય ઉતરતી કક્ષા ના નથી….. પણ આંખે ઉડી ને અને રસ્તા માં હૃદય ને વાગી ને દેખાતો અને અનુભવતો ફરક છે આમને મળેલી ઓડીયન્સ નો…. અને એમાં આપણા સાહિત્યકારો દેશ ના બીજા રાજ્યો ની સ્પર્ધા માં ક્યાય નથી……..

નજર ક્યાય આઘે કરવાની જરૂર નથી…. શરદ જોશી ને જ લઇ લો…. લાપતાગંજ કે અતિથી તુમ કબ જાઓગે જેવી રીશીકેશ મુખર્જી છાપ શુદ્ધ પારિવારિક કોમેડી ના સર્જક હોય કે મયખાના ના શરાબ કરતા ય વેધક અને જલદ એવી મધુશાલા ના કવિ હરિવંશરાય બચ્ચન કે પછી લીરીક્સ ના નામે કવિતા પીરસતા ગુલઝાર. બધા ને એમની પ્રજા એ યથા શક્તિ ઊંચક્યા છે… માથે બેસાડ્યા છે અને ક્યારેક ક્યારેક પૂજ્યા પણ છે……

અને આપણે લગભગ એક સૈકા પહેલા લખાયેલી પંક્તિ “શું શા પૈસા ચાર” ને હજી વળગી રહેવા માં માનતા હોઈએ એવું લાગે છે….. [મને આ આખી કવિતા યાદ નથી કદાચ કોઈ ને યાદ હોય તો કમેન્ટ તરીકે પોસ્ટ કરવા વિનંતી], અને જે રીતે સેલ્ફ હેલ્પ, કૂકરી, ધાર્મિક અને સ્વાસ્થ્ય સંબંધી પુસ્તકો ગુજરાત ના પુસ્તક મેળા ઓ માં ઠાલવતા રહેશે તો આ ચાર પૈસા પણ ગુજરાતી ભાષા અને સાહિત્ય માટે overprised  ગણાશે.

પણ રાખે એવું માનતા કે હું અહિયાં ગુજરાતી ભાષા ના ભવિષ્ય વિષે કકળાટ કરવા બેઠો છું……. જેટલો કરવો હતો એટલો થઇ ગયો અને રાતે ચાર વાગે વધારે કકળાટ કરવાની તાકાત પણ નથી….. ઉલટા નો હું થોડો ઘણો આશાસ્પદ છું ગુજરાતી ભાષા ના ભવિષ્ય વિષે…. ખાસ કરી ને કેટલીક નવલકથા ઓ વાચી ને…… કેટલાક ગઝલ પ્રેમી મિત્રો પાસે થી ગઝલ ના ડોઝ તો નિયમિત લેતો રહું છું. અને ગઝલો અને કવિતા ઓ માં ભૂત અને વર્તમાન ભવિષ્ય ને ઘડવા માટે ઘણા સજ્જ દેખાઈ આવે છે….. અને અહિયાં હું તમારી સાથે મારા ગુજરાતી વાંચન ને શેર કરવા માગું છું….

કહે તે સ્વીકારું શરત માત્ર એકજ, મને મારી ક્ષણ દે પરત માત્ર એકજ…… સ્વ. મનોજ ખંડેરિયા ની આ ગઝલ પેહલી વાર વાચતા ની સાથેજ શરીર ની રોમે રોમ માં સમાઈ ગઈ હતી…. અને પછી, હાથ માં કારોબાર રાખ્યો તે, મને બારોબાર રાખ્યો તે….. તળેટી જતાં એવું લાગ્યા કરે છે, હજી ક્યાંક કરતાલ વાગ્યા કરે છે, [સાભાર: http://www.manojkhanderia.com/?p=264] …. કવિ હૃદય ના માણસ ને trans  માં નાખી દેવા માટે આ છેલ્લી ગઝલ કાફી છે.  ગઝલ ના અંતે શબ્દ અને “ક્યાય પણ ગયો નથી” માં મૃત્યુ ને લક્ષ માં રાખી ને ગઝલ [મારા કેસ માં કવિતા] પૂરી કરવાની એમની સ્ટાઈલ ખાનગી ખૂણે મેં બિન્દાસ કોપી કરી છે…. [જાહેરાત: ગઝલો અને કવિતા વાંચવાનું બહુ ઓછું રહ્યું છે… મરીઝ ને વાંચેલા છે પણ એની કોઈ ગઝલ યાદ નથી, અને અત્યારે વિપિન પરીખ, કે જેને વાચી ને મેં મારી કવિતા ઓ ને કાયમી અછાંદસ બનાવી છે એનું સર્જન પણ બહુ યાદ નથી.. 😦 ]

કવિતા જેવા [વણખેડાયેલા] મહાસાગર વિષે મારી ચણીબોર જેવી કોમેન્ટ્રી અહિયાં પૂરી થાય છે અને હવે એક પ્રયાસ ગુજરાતી નવલકથા ઓ ની વિષે જ્ઞાન ઊલ્ટી કરવાનો.

૧૮૭૫ ના બળવા પછી ના ૩૦ વરસ ના સમયગાળા ને લક્ષ માં રાખી ને લખાયેલી બે નવલકથા ઓ, રમણલાલ દેસાઈ ની “ભરેલો અગ્નિ” અને પર્સનલ ફેવરીટ અશ્વિની ભટ્ટ ની “ઓથાર”. [પુરા ભારત માં આ વિષય ને લક્ષ માં રાખી ને કોઈ ફિક્શન લખાણું હોવાનું ખ્યાલ માં નથી]. અશ્વિની ભટ્ટ ની જ “અંગાર” કે “કટિબંધ”, હરકિસન મેહતા ની પેરાસાઈકોલોજીકલ થ્રીલર “જડ ચેતન” કે ભ્રષ્ટાચાર સામે લડતા સાધુ ની “અંત આરંભ”. અને મારી વિશ લીસ્ટ માં સહુથી ઉપર “અમર અલી ઠગ ના પીળા રૂમાલ ની ગાંઠ”. આમાંની કોઈ પણ એક નવલકથા નું ફિલ્મ રૂપાંતરણ ગોવિંદભાઈ પટેલ ને નેશનલ એવોર્ડ અપાવી શકે છે…..

ગુજરાત ની પ્રજા ની સાહસ ગાથા ને શબ્દ દેહ આપનારા બે સાહિત્યકારો, એક ઝવેરચંદ મેઘાણી અને બીજા ગુણવંતરાય આચાર્ય. એકે કસુંબો પીધો અને બીજા એ દરિયો ખુંદયો. ઝવેરચંદ મેઘાણી ને વાંચવાનું બહુ ઓછું  બન્યું છે. પણ આચાર્ય સાહેબ ની નવલકથાઓ ખરેખર ગમી છે… titanic  ને ભુલાવી દે એવી વીજળી ની દુર્ઘટના અને દરિયા ને જીતવાનું સપનું જોનારો હાજી, જંગબાર ની જેરામ શિવજી ની પેઢી, લાધાભા ઠાકોર, લાલિયો ઘંટ, મંગલ પારેખ [મંગો પાર્ક નામનો ગોરો પ્રવાસી], અનંત ચાવડો……. આ બધા પાત્રો અને એને સમાવતી નવલકથાઓ પાઈરેટ્સ ઓફ કેરેબિયન શ્રેણી ને ક્યાય ફેકી દે એવી છે……

અને અંત કરીશ ધ્રુવ ભટ્ટ થી…… ડીઝની વાળા એ જયારે ભારત માં પોતાની પ્રથમ ફિલ્મ તરીકે રોડ સાઈડ રોમિયો જેવો બકવાસ હથોડો પસંદ કર્યો ત્યારે એક અફસોસ રહી ગયો કે આના બદલે ધ્રુવ ભટ્ટ ની અતરાપી ને પસંદ કરી હોત તો આ નવલકથા ને ખરેખર ન્યાય મળ્યો કહેવાય. માત્ર અતરાપી જ નહિ. પાઉલો કોએલ્હો ની બેસ્ટ સેલર અલ્કેમિસ્ટ ને ય મોળી પડે એવી પર્સનલ ફેવરીટ સમુદ્રાન્તિકે… તત્વમસી… આ બધી નવલકથાઓ અઘરા માં અઘરું આધ્યાત્મ શીરા ની જેમ ગળે ઉતારે છે, અને એ પણ વાચવા અને વાગોળવા ગમે એવી વાર્તા ઓ રૂપે…….

બસ, હવે આંગળી ઓ ને આરામ આપું છું….. અહી સુધી વાચવા બદલ અને મારા વિચારો ને સહન કરવા બદલ hearty thanks.

અંત માં

 આ ફક્ત એ કૃતિ ઓ છે જે મેં વાચી છે અને વાચી હોવાનું યાદ છે. તમારી પાસે પણ આવી કૃતિ ઓ ની માહિતી હશે જે ગુજરાતી ને સાહિત્ય ને ગૌરવ અપાવી શકે….. તો તમે આવી કૃતિ ઓ ને કમેન્ટ માં લખી શકો  છો

Waiting for your comments:
Prasham Trivedi

ખાલીપો

એક ઘડી ભર નો ઉજાસ, અને ખાલીપો.
કલાકો નો અંધકાર, અને ખાલીપો.
થોડો સ્વાદ, થોડો આસ્વાદ, એક મીઠો સાદ ,
અને ખાલીપો.
બે ઘડી યારો નો સાથ, અને ખાલીપો.
ઘણું બધું ભેગું થાય, ઘૂંટાય, દબાય, ભીંસાય,
પછી જે મળે એ થોડો ધૂંધવાટ અને ખાલીપો.
થોડી સફળતા ની મજા અને ખાલીપો
થોડી નિષ્ફળતા ની સજા, અને ખાલીપો
હવે કોઈ પૂછશે આ કવિતા એટલે શું?
આ રહ્યો જવાબ,
થોડા ગાંડા ઘેલા શબ્દો અને ખાલીપો

By Prasham Trivedi

‘Inception’ and ‘Toy Story 3’ : Memories of the gone (સ્મ્રીતીશેષ )

Yes as the title suggests today’s post is about these two blockbuster movies of this year from wild wild west. One is psychological masterpiece about dreams and other is on screen magic of toys and their adventures. But do you know that they both have one thing in common?

Today there was a speech by Jay Vasavada in baroda at vanijya bhavan. Just 10 mins walking distance from my office. So when Jaybhai tweeted about the venue I made my mind to go for a lecture. And inspite of being there on Indian Standard Time (20 mins late). I missed nothing. Jaybhai’s speech was not started yet. In his speech there was a word that meant ‘memory of gone’ = સ્મ્રીતીશેષ . (Off the topic: મને મારી English માં blog લખવાની જીદ ક્યાંક ભારે નો પડે તો સારું.. હું ગુજરાતી ભૂલતો જાઉં છું @ 12 38 midnight..  અત્યારે Almost at 3 am જય વસાવડા એ મને આ શબ્દ યાદ અપાવ્યો, સ્મ્રીતીશેશ ). That inspired me to write an instance post dedicated to this word.

Once again let me ask you the question.
Do you know what does ‘toy story 3’ and ‘Inception’ have in common?
And the answer from my side is : Deep down in memory lane.

Let me make it bit simpler. Both the movies handle characters’ memory as the essential part of the story. One is going on a darker, maniac and hopeless route (The Inception), while other is dealing with some happy memory (Toy Story 3).

Scene From TS3: Grown up Andy is giving almost last look to his childhood friends Buzz (left) and woody (Right)

 The ts 3 is the last part of the magical toy story franchise who dealt with lives of toys. In the first two parts the owner of the toys Andy is a child. And having some nice fantasies with them. Inspite of having a little screen space in both ts s he’s the one for whom a plastic space ranger toy and a -rare of its kind- cowboy sheriff toy go beyond their limit so they can be with Andy and be the part of that good time that Andy spent with them. Even we can see the glimpse of that good time in opening scenes of ts3. (Off the topic: All ts movies start with a imagination of Andy or toys playing with each other).  
                It is the present which is more miserable for the toys.  We can see that they have not been put out from that box since years, and not been played with. And Andy is leaving for college. The time that ‘Prospector’ from ts 2 has predicted. Almost sounded like “Andy will dump you all when he’s grown up.”. And now prospector’s prediction is proving true. The toys which meant to go in atrium (ગુજરાતી માં  અભરાઈ  કે  મેડા જેવું  કૈક ) are going to day care center now.In previous ts we have seen sheriff woody having fear of being rejected but now having realizing this mistake earlier stands for Andy and urges all the toys to hope out of box.

Scene from TS3: Bonnie with new found woody (the only human toy here) and other toys
                After lot of torture and adventures the toys realize the truth and  return to Andy. Meanwhile woody meets with a caring girl, Bonnie  and ‘recommends’ Andy to hand over himself and other toys to her. The climax scene in which Andy explain role of each toys in his life (yes he’s also mentioning Rex and Potatohead pair too) is one of the most emotional climax I’ve seen in years too. Almost cried when movie is finished and still having same feelings in my heart while I remember the scene.
                To cut the whole branch shorter TS3 is the story of those toys who fought with every type of hurdles just for the sake of good memories they had with Andy. And that I think makes the story much heartfelt with compared to other TS movies.
Now let’s talk about inception. Merely it’s a story about Cobb’s adventure to implant an idea to fisher junior’s mind to break up his father’s empire so his rival saito can have a monopoly. And in this adventure fisher junior is not the one who is the bad guy. It’s Cobb -or rather say -his own guilty memories of mal. His wife who killed herself proving Cobb’s experiment a failure.
The pair Mal and Cobb had their happy time together in 3rd and 4th level of dreams and spent almost 50 years there. (that’s hardly an hour’s sleep-according to the movie logic- if I’m not wrong). In the dream Cobb implants an idea on mal’s mind that everything she lives is a dream and killing herself will end the dream and lead to the real world. And in –what we see is-real life mal kills herself.
This guilt of inception or unable to save mal leads a great agony in Cobb’s mind and every time he sees mal in his dreams cannot handle her and every time his bad memories about mal tries to ruin whole plan. Even she tries to kill saito and fisher and drags Cobb to 4th level of dream where they had a happy time together to keep him there forever.
And I think I don’t need to cut this branch short. Both these high grosser and Oscar contender movies are found doing great deal with the ‘memory of gone’. Whether it’s time or a person. But we would often like to swallow our memories. And it’s not only for old ones but for some youngsters including me are remembering their memory of that good or bad time too much. Either to tell others that this should have been done and that shouldn’t or just to remember how funny-foolish-sad-screwed days there were (mostly when we are with friends including the one beneath our skin) and copy those emotions for a while. And I don’t have any objections with it (mostly because I’m doing this). 
Final word: We have too many valuables in our treasure. It’s upon us to use it or misuse it.
And leaving you with the lyrics of ‘Troy’ soundtrack ‘Remember Me’ (Song performed by Josh Groban)
 Remember
I will still be here
As long as you hold me
In your memory

Remember
When your dreams have ended
Time can be transcended
Just remember me

I am the one star that keeps burning
So brightly
It is the last light
To fade into the rising sun

And with you whenever you tell
My story
For I am all I’ve done

Remember
I will still be here
As long as you hold me
In your memory
Remember me

I am that one voice in the cold wind
That whispers
And if you listen
You’ll hear me call across the sky

As long as I still can reach out
And touch you
Then I will never die

Remember
I’ll never leave you
If you will only
Remember me

Remember
I will still be here
As long as you hold me
In your memory

Remember
When your dreams have ended
Time can be transcended
I live forever
Remember me
Remember me
Remember me

 Thanks Jay bhai for this speach in baroda, and helping me to find out the word smriti shesh.
Last note: I have used memories of gone and smriti shesh as almost same words as per my understanding, so i apologize if i have done anything wrong by using slightly different words as same.

Good night all.

Old wine in new bottle part 2

So i’m back as i told you in my last post, with some new songs, and this time i have included two international numbers too.

So without any more talks let me start

1. O humdum suniyo re (Saathiya) : Saathiya was the first ever album which i have heard before the movie is released. And whenever i heard this song the only thought came in my mind that in early morning a band is performing this song on a terrace or with huge crowd on a road. And then i come to know about Beatles.. and that started a new story… “Good morning Disney”, a story of band which is fully inspired by Beatles (A note: I had this idea in 2006,two years prior to rock on… however inspired from rock on, the current day of the story will be 10th anniversary of break up of “good morning Disney”)

And here is my situation of the song, will lead the movie to flashback and this song will be played in radio (on 7 am show), crediting to “good morning Disney” and camera will go to each place where a radio can be played early morning……..

now its upon you how you will imagine this song……….

2. O Saaya (Slumdog Millionaire) : I never understood why whole album with full of some world class instrumentals ignored and we the people only sing Jai Ho?? however this is not the point to be discussed here, so let’s resume. I have imagined this song as how “Good morning Disney”-the band-forms. From a singer, than a guitarist to keybaord player and drummer and finally a lead female voice…. all in order as the song has and to justify drum beats i set their meeting place in a warehouse behind railway lines (Partially inspired from SRK suchitra krisnamurti starrer “Kabhi haa Kabhi naa”). This song will end when they sing it on their first live show

3. Why So Serious (Batman the dark knight, Music Hans Zimmer): The number is not played as a single piece in the movie. And most of its part is played in the opening scene where joker robs the bank.Here is my story…. Recently I read in Wikipedia about Akira Kurosawa’s “Rashomon“. In which one story is told from different and conflicting view points.

And i’m planning this story with a highway adventure. A truck is being looted.. driver is thrown out. Truck is than brought to a warehouse to plant a bomb in it and later handed over to other one. The truck follows a limousine with a celeb passing from this highway, a documentary filmmaker is shooting his story from a helicopter right above the truck and the celeb is attacked with bomb in truck and later with a gunshot. This will be a story will be told from different perspectives. And this number (being 11 minutes long) will be played as a background music here…

4. Eleanor Rigby (Beatles) : This Beatles song is one of my most favorite songs specially for its catch line; “Look at all the lonely people”. Can you imagine as both positive and negative lines?

Recently seen George lukas’ “The American Graffiti” a story about some young people leaving their city for college, involve in dance,romance and some car racing. In this movie a character sees a blonde on his way to dance club and her one minute glimpse makes him fall in love and searching her throughout the movie. This is a subplot of the movie, what if this one is stretched to a movie in which they both meet in climax? I have put “Elanor rigby” in opening and end credits as negative and positive themes respectively.

5. Lathika’s theme Or Dreams on fire (Slumdog Millionaire) : Only difference in both songs is one is pure insturmental while other has words.

Remember my last post in which i have told you about a city in Aamir Climax theme song? This city is “Lovelace”. And the story will have a love story as main theme. Here is a short synopsis of the story: The lead pair is a university students boy is assisting a scientist as a side job and girl is professional graffiti artist, in the middle of the story the boy comes to know that their beloved city will ruin shortly and nothing can be saved… This song will be played as a background when the boy conveys this sad and shocking news to his girlfriend.

This is it. My list of some songs that inspired me to make a full story (though in development phase with framework ready)… However i wished to include two more songs here but i could not build any kind of story around them. However let me tell something about it.

Kilimanjaro (Robot) : Heard about Don Quixote? I imagined young Indian Don Quixote proposing his gf but it didn’t amused me much…….

Raat Ka nasha (Asoka) : Do one thing. Imagine Vidya Balan with her simple face instead of Kareena.Vidya looks more stunning here. But still not able to have a story around it…..

Waiting for your comments….

One note: If you have this kind of list will you share it with me?

Next Blog: 5 Hollywood movies surprisingly not plagiarized in bollywood…. (have the details of three… collecting some details about remaining two… a la empirestyle)

Old wine in new bottle 1

Q: What is the exact sign of a true music lover???

A: When he hears a beautiful female voice from bathroom he puts his ear on keyhole instead of his eyes….

In Jurassic era people used to tell this joke to me and i thrown this to you…
I’m a music lover but not a hard core one. But i have heard a vast range of music. From Manna dey to Javed Ali, from Arun Rajayguru to hans zimmer, from “Madhuban me radhika nache re” (soft classical) to “Why so serious” (Hard instrumental). And usually i enjoy them at night, with headphones or hands free… eyes close and immersing myself deep into that song. And that led me to some wild imaginations, kind of one song that turned into story…. Let me share some of them with you….

n.b. My imagination just starts after the name of song.

1. Jiya Jale (Dil Se….) : Shriraghavan, a 10th century tamil warrior leads his fleet to Singapore to atack them, and the story starts when he is on his way back to tamilnadu. He has a beauty with him whom he refereed as mala. And this song depicts how they are being attracted to each other.

I never understood why a girl from Singapore sings a Hindi song? And why most of the time mala is same preity zinta we saw in original song?.. Probably shriraghavan may cross Narmada to capture a north Indian state and brings back mala as a trophy to justify a Hindi song. That may be some logical.

2. Dekho na (Swades) : I never planned any story on that but when swades is released I was reading Ashwini Bhatt’s “Othar”. When I heard that song for the first time it was midnight on my terrace. When I read the pages in which Sejalsinh (Shahid Or Ranbir should play it) dating Sena Barnish (Amrita rao) in narmada’s bhedaghat the only song came in my mind was this.

3. Bhala bura (Aks) : I heartily liked two PC games. GTA and NFS most wanted. And NFS MW is the easiest to convert into a movie. And here is the altered story. Shreyas Talpade is having split personality one is doing a job on day time and other is racing with illegal local bike racers for the sake of some revenge. This song i think will be useful to roll out the starting credits and also to introduce the black side of S.T.

4. Aamir Climax theme : Suppose it’s mumbai’s time to vanish from world map, the city had already suffered a massive earthquake and now it is a tsunami….. every thing will be finished and our beloved city will be no more…. OK? now replace mumbai with any imaginary city with all your good thoughts fulfilled in it (In short IMAGINE A RAMRAJYA) and let it destroy it with this number….. (I named this city LOVELACE more on lovelace will be there)

Last for today

5. Warriors in piece : Hindi version (Warriors in piece : A Chinese movie in which Album composed by A,R Rahman) : A mystic beauty on the war field. Urging a warrior to drop his sword and follow her. She indicates a direction but warrior knows that there is a deep dessert there and there is no life in that wast area… what should he do? go behind a mystic and almost an imaginary girl? or just to continue the war that gave him nothing but bad memories?

So here is the part one from my fav song lists that cat be STRETCHED into movies. Part two later this weekend…

Last Note:
1. Remembered that quote i read from Jay Vasavada’s article
There is always a first love that indicates that there will be second love.

And

2. What i have written today is called art of STRETCHING, a useful tools for engineering students to write something in answer sheets. One of my favorite weapon in my arsenal throughout my college life

મને મારા હાથ કાપી નાખવાનું મન થાય છે== A poem by my fav Vipin Parikh

વિપર્યય…
પિતા જ્યારે હોતા નથી
અને મા વધારે વૃઘ્ધ થતી જાય છે
ત્યારે એની આંખમાંથી પ્રશ્ન ડોકાયા કરે છે ઃ
આ પુત્ર મને સાચવશે ખરો?
પણ એ પ્રશ્ન શબ્દ બનીને હોઠ ઉપર નથી આવતો.
આ એ જ મા
જેણે મને ફૂલની જેમ સાચવ્યો,
જે મારાં પગલાં પાછળ પાછળ અઘ્ધર ટીંગાઈ રહેતી હું મોટો થઈને ટટ્ટાર ઊભો રહ્યો ત્યાં સુધી.
આ એ જ મા
જે મીઠાં હાલરડાંના ઘેનમાં મને ડુબાવી પછી જ સૂતી
આજે એ ઉંઘમાંથી ઝબકી ઝબકીને જાગી ઊઠે છે –
પણ બોલતી નથી.
એના ઘૂ્રજતા હાથમાંથી વારેવારે એક શંકા છટકી જાય છે
કે દીકરાનો હાથ એને દગો દેશે તો?
હું એને ટેકો આપી શકે એવું કશું જ કહી નથી શકતો
ફક્ત
મને મારા હાથ
કાપી નાખવાનું મન થાય છે

– વિપિન પરીખ

I have read only three to four verses of vipin parikh but every time i read him every word of him stores directly in my heart……..

According to psychology a young boy is always attracted to mother and a girl is always attracted to father. And at the time of puberty father comes nearer to son and obviously mother comes nearer to daughter, and parents have new dimensions of these relation without affecting old love of child hood…………………..

But when I was in puberty i didn’t have my father around…. actually i lost him when i was only 5………….

And when suddenly I read this poem in todays gujarat samachar (In SHABDA SUR NE MELE by ‘MISKIN’ (Inspired from dostovyeski’s prince myshkin who sounds similar to this?? Who knows….))I can’t hold myselt and from then I was constantly thinking about each word of this poem

And lastly , really મને મારા હાથ કાપી નાખવાનું મન થાય છે…..
Thanks