A corporate poem – નવનીત ગુજરાતી નિબંધમાળા ફોર ડમીસ

બહુ પહેલા લખાયેલી એક કવિતા જે ડાયરી ના પાના ઓ માંથી બહાર આવી છે. ડેડીકેટેડ ટુ કોર્પોરેટ લાઈફ.

ઉનાળા ની બપોર.

એ વળી શું છે

અમને તો યાદ છે શિયાળા ની સવાર,

દિવાળી, હોળી, મકરસંક્રાંતિ , દશેરા વગેરે વગેરે.

શિયાળા ની સવાર

તો દિવસ ના આઠે આઠ કલાક અમારી સાથે જ હોય છે.

(કોઈ એ.સી. ચાલુ કરો હવે)

બાકી

પેલી “તૂટેલી છત્રીની આત્મકથા” પૂરી થાય ત્યાં સુધી માં તો

નવો રેઇનકોટ આવી ગયો હોય છે,

અને “જો હું ભારત નો પ્રધાનમંત્રી હોત તો

મારી બા” સાથે “મારી પ્રિય ઋતુ” માં રખડવા જાત,

પણ કમનસીબી કહો

કે સદનસીબી

કે “હવે ની પરીક્ષા ઓ માં” ગોખવાનું નથી

એટલે જ તો કહું છું

કે મને તો યાદ છે

શિયાળા ની સવાર.

દિવાળી, હોળી, મકરસંક્રાંતિ, દશેરા વગેરે વગેરે

શિયાળા ની સવાર નું તો રોજ નું થયું.

પણ

દિવાળી, હોળી મકરસંક્રાંતિ, દશેરા વગેરે વગેરે

એવા જ દિવસો માં જીવવાનું થાય છે.

બાકી ના દિવસો માટે કોઈક મહાન આત્મા એ કહ્યું જ છે ને

યે જીના ભી કોઈ જીના હૈ લલ્લુ?